Wodór molekularny w praktyce

Był czas, kiedy byłam zmęczona. Wstawałam po ośmiu godzinach snu i czułam się jak po nocnej zmianie. Miałam poczucie, że mój umysł pracuje dużo wolniej i gorzej niż kiedyś. Obwiniałam o ten stan wszystko. Hormony, wiek, stres, brak witaminy D.

Ponad 5 lat temu poznałam Anię i Sebastiana. W częstochowskim biurze pokazali mi nowoczesną technologię inhalacji wodorem. Już wtedy czułam, że to będzie przyszłość — terapii, regeneracji i profilaktyki. Pamiętam, jak siedziałam w wygodnym, rozkładanym fotelu, podłączona wąsami tlenowymi pod maszynę i odpłynęłam niesiona dźwiękami relaksacyjnej muzyki.

Wtedy nie było mnie stać na kupno generatora. Ale życie tak się jakoś dobrze poukładało, że w gabinetach, w których miałam przyjemność pracować, ta technologia była obecna. Od czasu do czasu korzystałam z tej możliwości.

Niecałe dwa lata temu stałam się posiadaczką swojego prywatnego generatora. Inhalacje stały się prawie moją codziennością.

Z racji współpracy z ANEV Centrum Wodoru oraz Fizjoacademy mam przyjemność bywać na konferencjach i targach medycznych, rehabilitacyjnych, kosmetologicznych i wellness. Dzięki temu już całkiem sporo gabinetów, ale też osób prywatnych korzysta z tej wszechstronnej technologii.

Nie jestem naukowcem. Jestem praktykiem. Widzę, co się dzieje u mnie i u ludzi, z którymi rozmawiam.

Po prawie dwóch latach codziennych inhalacji wiem już sporo. Na tyle, że mogę o tym opowiadać. Nie jako lekarz — jako refleksolog twarzy pracujący w gabinecie i osoba, która sprawdziła to na własnym organizmie.